Toen wij vijf jaar geleden naar Azië verhuisden, had ik geen idee van de vieze beestjes die mij stonden te wachten…
Ok af en toe misschien eens een slang hier en daar, heel veel verder gingen mijn gedachten niet. Rode rupsen, zandvlooien of kakkerlakken zo groot als je pink? Nah, nooit bij stilgestaan.
In vijf jaar tijd heb ik welgeteld een slang gezien. Kakkerlakken zie ik hier helaas bijna iedere dag. Ze maken een onmiskenbaar deel uit van het leven in de tropen.
Waar ik al heel snel achter kwam is dat een kakkerlak zich niet zo makkelijk laat verjagen.
Ze kunnen ten eerste echt heel erg hard lopen en ten tweede zijn ze bijna niet dood te krijgen. En oh ja, je moet ze ook niet doodtrappen want dan komen er eitjes vrij en voor je het weet krioelen er allemaal kleine baby kakkerlakjes door je huis.
Een keer in de 2 maanden komt er een mijnheer langs met een vat op zijn rug en die sproeit in ieder hoekje en gaatje van ons huis. Vochtige warme ruimtes zijn die beestjes
blijkbaar gek op. Daarnaast heb ik altijd een spuitbus paraat staan voor noodgevallen. Erg giftig voor die kakkerlak en helaas ook voor iedereen die in de buurt staat.
Gisterochtend reed ik in de auto op een drukke weg in Singapore.
Ineens zag ik, uit een kier in mijn stuur twee pootjes voorzichtig tevoorschijn
komen. Twee tellen later sprong de rest van de glimmende bruine kakkerlak zo hop op mijn stuur.
Hier kun je je toch niet op voorbereiden?
